Rękawice powlekane należą do najczęściej wykorzystywanych rękawic roboczych. Spotkamy je w warsztatach, magazynach, zakładach produkcyjnych, na budowach, w logistyce czy podczas prac montażowych. Na pierwszy rzut oka wiele modeli wygląda bardzo podobnie – dzianinowa rękawica pokryta od strony chwytnej warstwą gumy lub tworzywa. W praktyce jednak materiał użyty do wykonania powłoki może znacząco zmienić właściwości rękawicy.
Najczęściej spotykane są rękawice powlekane nitrylem, lateksem oraz poliuretanem. Każda z tych powłok ma swoje mocne strony i najlepiej sprawdza się w nieco innych warunkach. Wybór nie powinien więc sprowadzać się wyłącznie do ceny albo grubości rękawicy.
Podstawą wielu rękawic roboczych jest elastyczna dzianina wykonana między innymi z poliestru, nylonu albo mieszanek włókien. Zapewnia ona dopasowanie do dłoni, ale sama nie zawsze daje wystarczającą przyczepność i odporność podczas pracy.
Dlatego część chwytna rękawicy pokrywana jest dodatkowym materiałem. Powłoka zwiększa przyczepność dłoni do trzymanych przedmiotów, poprawia odporność na ścieranie i ogranicza bezpośredni kontakt skóry z zabrudzeniami. W zależności od zastosowanego materiału może również lepiej zachowywać swoje właściwości w kontakcie z wodą, olejami czy smarami.
Nie oznacza to jednak, że każda rękawica powlekana nadaje się do każdego rodzaju pracy. Powłoka używana przy precyzyjnym montażu może być bardzo wygodna, ale zupełnie nie sprawdzić się podczas przenoszenia ciężkich elementów budowlanych.
Nitryl jest obecnie jednym z najpopularniejszych materiałów stosowanych w rękawicach roboczych. Rękawice powlekane nitrylem są cenione przede wszystkim za dobrą odporność mechaniczną, elastyczność oraz możliwość pracy w środowisku, w którym dłonie mogą mieć kontakt z olejem lub smarem.
Dlatego często wybierają je mechanicy, monterzy, pracownicy produkcji, magazynów oraz osoby zajmujące się obsługą maszyn. Nitryl dobrze sprawdza się również tam, gdzie rękawica jest intensywnie eksploatowana i regularnie ociera się o przenoszone przedmioty.
Nie wszystkie powłoki nitrylowe są jednak takie same. Można spotkać gładkie powłoki, nitryl spieniony oraz specjalne struktury zwiększające przyczepność. Spieniony nitryl ma porowatą strukturę, dzięki czemu może zapewniać dobry chwyt i jednocześnie zachować dużą elastyczność.
W praktyce rękawice nitrylowe są bardzo uniwersalnym wyborem i dlatego występują w ogromnej liczbie wariantów – od cienkich modeli montażowych po znacznie solidniejsze rękawice przeznaczone do cięższej pracy.
Drugą dużą grupę stanowią rękawice powlekane lateksem. Ich charakterystyczną cechą jest bardzo dobra przyczepność oraz elastyczna, gumowa powierzchnia chwytna.
Lateks szczególnie dobrze sprawdza się tam, gdzie trzeba pewnie trzymać większe lub cięższe elementy. Z tego powodu rękawice tego typu są popularne między innymi w budownictwie, ogrodnictwie, pracach magazynowych oraz przy przenoszeniu materiałów.
Często stosowana jest również chropowata powłoka lateksowa. Jej powierzchnia nie jest idealnie gładka, dzięki czemu rękawica może skuteczniej „zaczepiać” się o trzymany przedmiot. Ma to znaczenie chociażby podczas przenoszenia drewna, cegieł, elementów betonowych czy kartonów.
Minusem może być nieco mniejsza precyzja w porównaniu z bardzo cienkimi rękawicami poliuretanowymi. Jeżeli praca polega przede wszystkim na operowaniu drobnymi śrubkami, przewodami czy małymi podzespołami, gruba warstwa lateksu może okazać się niepotrzebna.
Poliuretan, często oznaczany skrótem PU, jest szczególnie popularny w cienkich rękawicach montażowych. Powłoka może być bardzo cienka, dlatego nie ogranicza w dużym stopniu czucia przedmiotów znajdujących się w dłoni.
Rękawice powlekane poliuretanem świetnie sprawdzają się podczas prac wymagających precyzji. Mogą być wykorzystywane między innymi przy montażu drobnych elementów, kompletowaniu zamówień, kontroli jakości czy pracach produkcyjnych.
Ich dużą zaletą jest również niewielka masa. Przy wielogodzinnym noszeniu może mieć to większe znaczenie, niż początkowo się wydaje. Dobrze dopasowana cienka rękawica PU zachowuje się niemal jak druga warstwa skóry, dzięki czemu nie trzeba jej co chwilę zdejmować przy bardziej precyzyjnych czynnościach.
Nie jest natomiast automatycznie najlepszym rozwiązaniem do ciężkich prac budowlanych czy kontaktu z dużą ilością oleju. W takich zastosowaniach częściej lepiej sprawdzają się odpowiednio dobrane rękawice nitrylowe albo lateksowe.
Najprościej dopasować powłokę do charakteru wykonywanej pracy.
Jeżeli istotna jest precyzja i czucie drobnych elementów, warto zacząć od rękawic powlekanych poliuretanem. Do pracy warsztatowej, mechanicznej i wszędzie tam, gdzie występują oleje oraz smary, bardzo uniwersalnym rozwiązaniem będzie nitryl. Z kolei przy przenoszeniu większych przedmiotów i pracach wymagających bardzo pewnego chwytu często dobrze sprawdza się lateks.
Nie należy przy tym patrzeć wyłącznie na sam rodzaj powłoki. Znaczenie ma również konstrukcja rękawicy, grubość materiału, rodzaj dzianiny, sposób pokrycia dłoni oraz ewentualne parametry ochronne danego modelu.
Równie ważny jest sposób naniesienia powłoki. Bardzo popularne rękawice mają powleczoną przede wszystkim wewnętrzną część dłoni oraz palce. Wierzch pozostaje wykonany z przewiewnej dzianiny, co zwiększa komfort podczas dłuższej pracy.
W bardziej wymagających warunkach stosuje się również modele z powłoką sięgającą znacznie wyżej lub obejmującą niemal całą dłoń. Takie rozwiązanie może lepiej chronić przed zabrudzeniem i wilgocią, ale jednocześnie ograniczać wentylację.
Właśnie dlatego nie istnieją jedne najlepsze rękawice powlekane do wszystkich zastosowań. Dobra rękawica powinna zapewniać tyle ochrony, ile faktycznie wymaga wykonywana praca, bez niepotrzebnego ograniczania ruchów dłoni.
Przy wyborze warto więc najpierw odpowiedzieć sobie na proste pytanie: z czym rękawica będzie miała kontakt i jakie czynności będą w niej wykonywane przez większość dnia? Dopiero wtedy wybór pomiędzy nitrylem, lateksem i poliuretanem staje się naprawdę prosty.
english